Türkiye’de dokumacılıkla özdeşleşmiş en önemli yerleşimlerden biri olan Babadağ’da dokumacılığın geçmişi kimi kaynaklara göre 16. yüzyıla kadar uzanırken bu küçük ilçe her dönem kaliteli pamuklu kumaş üretimiyle ün kazanmıştır. Evlerin büyük kısmında dokuma tezgahı bulunurdu ve üretim aile temelliydi. Yani her ev küçük bir işletme, atölye veya bir fabrikaydı.

Bu evlerde üretilen bezler ve kumaşlar hem Anadolu’ya hem de dış pazarlara gönderilirdi. Özellikle 19. yüzyıllarda Babadağ adeta bir tekstil merkezi haline gelen ilçede nüfusun büyük bölümü dokumacılıkla geçiniyor, kadınlar iplik hazırlama ve dokuma süreçlerinde aktif rol alırken erkekler de ticaret ve pazarlama işlerini yürütürlerdi.

1960’lardan sonra sanayinin şehir merkezlerine kaymasıyla Babadağ’dan büyük göç yaşandı. Önce yarı otomatik, sonrasında otomatik tezgahlar ek tezgahlarının yerini aldı. Birçok dokuma tezgahı kapanırken, üretim büyük fabrikalara taşındı. Bugün Babadağ’da dokumacılık tamamen yok olmamış, ancak daha çok kadim bir kültürel miras ve geleneksel üretim olarak sürdürülmektedir.

İşte bu enerjiyi aktif etmek ve ilçeye katma değer sağlamak için harekete geçen Babadağ Belediyesi, kapsamlı bir eğitim ve üretim projesi başlattı. Proje kapsamında kurulacak atölyede usta öğreticiler tarafından verilecek eğitimlerle Babadağ’ın el tezgahlarında kendine özgü dokuma teknikleri ve motifleri yeniden gün yüzüne çıkacak.